...

Tam, gdzie nieświadomie walisz głową w mur, niepewność sprzed chwili traci rację bytu.
Tam, gdzie niezaspokojona namiętnosć wyłazi bokiem, spostrzegasz, jak w chwili chwały była groźna.
Tam, gdzie wywrzeszczane na cały głos przekleństwo nie potrafi odbić się echem od czterech ścian czujesz, jak ciężko znosić niezasłużone kary.
Tam, gdzie bezczelne pragnienie chwilowego spełnienia ogarnia Cię do reszty widzisz, że jest sens w graniu dla głuchego.
Tam, gdzie szczere łzy rozbijają się o pustą bańkę rzeczywistości dowiadujesz się, że nie istnieje gorsza tortura niż pomienięcie.
Tam, gdzie uporczywie zasłaniasz oczy na wszystkie ofiarowane Ci światełka w tunelu rozumiesz, że najgorszą zbrodnią jest poddanie się , gdy nie ma już nadziei.
Tam., gdzie cudze lenistwo i saolubność wspólnymi siłami odbiorą Ci wszystko pojmiesz, jak trudno znowu zaufać.
Tam, gdzie cedzisz każde słowo z niezłomną wiarąw zmianę rzeczywistości dowiesz się, jak bardzo boli zarzut o beztroskę.
Tam właśnie jestem ja. Z dnia na dzień pełniejsza.
właśnie tam.
w moim, ale otwartym dla godnych, świecie.